Komunikacja w Warszawie i warszawskiej aglomeracji
Warszawa leży na przecięciu transeuropejskich korytarzy transportowych z północy na południe oraz ze wschodu na zachód Europy i poza Gdańskiem oraz Katowicami jest jednym z trzech głównych węzłów transportowych w Polsce. Istnieje pilna potrzeba modernizacji infrastruktury transportowej służącej powiązaniom Warszawy, zarówno dalekiego zasięgu, jak i aglomeracyjnych i miejskich.
Harmonijny rozwój Warszawy jest niemożliwy bez rozwoju nowoczesnego systemu transportowego. Rozwój ten powinien objąć nie tylko miasto stołeczne, ale też całą warszawską aglomerację. Zaś odpowiednio ukształtowane układy drogowe i kolejowe, porty lotnicze i węzły przeładunkowe umożliwią powiązania zewnętrzne w skali europejskiej i krajowej.
Konieczne jest odpowiednie ukształtowanie układu drogowego i kolejowego, systemu ulicznego wewnątrzmiejskiego i usprawnienie komunikacji publicznej tak, aby warunki życia w Warszawie były porównywalne ze standardami oferowanymi przez inne miasta europejskie.
Szansą na poprawę sytuacji stało się wejście Polski w struktury Unii Europejskiej, a także przyznanie Warszawie organizacji mistrzostw europy w piłce nożej Euro 2012.
Analiza stanu istniejącego
Komunikacja w Warszawie
Podstawą komunikacji w Warszawie jest komunikacja publiczna. Ponad 60% podróży niepieszych odbywa się z wykorzystaniem środków transportu publicznego. Procentowy podział zadań przewozowych na poszczególne środki komunikacji w podróżach niepieszych wygląda następująco:
Warszawa charakteryzuje się dobrze rozwiniętą siecią transportu szynowego. Jednak w podróżach wewnątrzmiejskich wykorzystanie transportu kolejowego jest na poziomie zera. Większość warszawiaków korzysta z autobusów miejskich, tramwajów oraz jednej linii metra. Zbyt mały jest też udział transportu rowerowego i wynosi około 1% wszystkich odbywanych podróży niepieszych. Równie marginalne jest wykorzystanie transportu publicznego na zasadzie "Parkuj i Jedź".
Od roku 1980 ponad dwukrotnie wzrosło wykorzystanie transportu samochodowego, głównie kosztem podróży odbywanych pieszo. Nieznacznie spadło za to wykorzystanie transportu publicznego. Główną bolączką warszawiaków jest stale zwiększający się czas odbywanych podróży. Ma to swoje źródło w coraz większym zakorkowaniu warszawskich ulic oraz braku spektakularnych i systemowych inwestycji w komunikację publiczną, udrożnienie jej szlaków, czy wprowadzenie uprzywilejowania w sygnalizacji świetlnej dla komunikacji zbiorowej. Spada więc wciąż średnia prędkosć tramwajów i autobusów. Jednocześnie miasto stołeczne znacznie zaczeło się rozrastać. W dzielnicach peryferyjnych powstają wielkie osiedla - sypialnie, za którymi nie może nadążyć rozwój komunikacji. W efekcie wzrasta wykorzystanie samochodu, jako często jedynego dogodnego środka transportu.
Oczekiwania warszawiaków co do rozwoju komunikacji po Warszawie są praktycznie niezmienne i niestety niespełnione od lat. Chcemy rozwoju sieci metra, wydzielania buspasów, remontu warszawskich ulic i budowy warszawskich obwodnic. Coraz więcej z nas domaga się uprzywilejowania komunikacji publicznej w ruchu ulicznym.
Najważniejsze działania związane z modernizacją i rozwojem komunikacji zbiorowej
Rozwój systemu metra
82,1%
Wydzielanie buspasów
47,1%
Budowa nowych tras tramwajowych
41,4%
Modernizacja tras tramwajowych
32,9%
Priorytet dla zbiorkomu w ruchu ulicznym
30,5%
Ograniczanie ruchu samochodów w centrum
26,6%
Parkingi "Parkuj i Jedź"
20,0%
Modernizacja kolei podmiejskiej
19,1%
Najważniejsze działania związane z kierunkami rozwoju systemu transportu
Remonty ulic
77,3%
Budowa nowych tras obwodowych
63,4%
Budowa mostów na Wiśle
33,9%
System sterowania ruchem
25,4%
Komunikacja wjazdowa do Warszawy
Przeważająca część podroży do Warszawy odbywa się transportem drogowym, w tym indywidualnym. Przyczyną tego zjawiska jest z jednej strony coraz większa liczba prywatnych samochodów (szacowany wskaźnik motoryzacji wynosi ponad 400 sam. os./1000 mieszkańców), zaś z drugiej strony stale pogarszający się standard usług transportu zbiorowego, zwłaszcza kolejowego.
Całkowita liczba podróży w ruchu do Warszawy przekracza 600 tys./dobę. Podział zadań przewozowych w podróżach niepieszych do Warszawy wygląda następująco:
W podróżach do Warszawy przeważa komunikacja indywidualna samochodowa i stanowi obecnie około 61% wszystkich podróży. Brak wspólnego biletu dla komunikacji publicznej w ramach aglomeracji warszawskiej oraz pogarszająca się jakość usług Kolei Mazowieckich powoduje, że jest stosunkowo małe zainteresowanie transportem kolei podmiejskiej. Przeważa więc transport drogowy, który wskutek braku inwestycji w nowe i wygodne trasy wylotowe z Warszawy, powoduje każdego dnia zakorkowanie wszystkich dróg prowadzących do stolicy. Jednocześnie wciąż postępuje suburbanizacjia Warszawy. Wiele osób przenosi się do podwarszawskich miejscowości, które oferują tańsze warunki mieszkaniowe. Szczególnie szybko rozwijają się: Jabłonna, Lesznowola, Piaseczno, Łomianki, Marki, Ząbki i Michałowice. Rozój komunikacji masowej nie nadąża za tymi zmianami. Brakuje węzłów przesiadkowych na granicach Warszawy, wciąż zbyt anemicznie rozwija się system "Parkuj i Jedź" zarówno w Warszawie, jak i przy przystankach kolejowych poza granicami miasta. Brak również strategii rozwoju komunikacji obejmujacej nie tylko stolicę, ale też całą warszawską aglomerację.
Planowany rozwój systemów komunikacji
Kierunki rozwoju systemów komunikacji Warszawy zostały określone na podstawie analizy uwarunkowań transportowych wynikających z diagnozy stanu istniejącego, oraz zgodnie z przyjętymi celami Polityki Transportowej dla Warszawy. System transportowy Warszawy wymaga zachowania równowagi pomiędzy ruchem samochodowym, transportem publicznym oraz ruchem pieszych i rowerzystów. Zagrożeniem dla tej równowagi jest lawinowo rosnąca liczba samochodów. W gęsto zabudowanych obszarach miasta wszelkie próby nadążania z rozbudową dróg i parkingów za rozwijającą się motoryzacją skazane są na niepowodzenie. Zamiast dostosowywać przepustowość systemu ulicznego do rosnących potrzeb ruchu samochodowego, należy wpłynąć na zmniejszenie zapotrzebowania na ruch indywidualny. Ruch samochodowy w ścisłym centrum miasta będzie ograniczany, co pozwoli na rozwiniecie transportu publicznego i wykreowanie przestrzeni publicznej dla pieszych. Ruch samochodowy poza centrum będzie usprawniany przez rozwijanie tras obwodowych wysokich klas. Warszawa zostanie podzielona na trzy strefy różniące się stopniem uprzywilejowania transportu publicznego, stopniem ograniczeń ruchu samochodów oraz udogodnieniami dla ruchu pieszego i rowerowego.
Strefa I - Śródmiejska - podzielona na trzy podstrefy.
Ia - istniejąca intensywna zabudowa Śródmieścia lewo- i prawobrzeżnego
Ib - obszary Śródmieścia do przekształceń i intensyfikacji zabudowy
Ic - pozostałe obszary Śródmieścia
Strefa obejmuje w większosci obszar Warszawy znajdujący się wewnątrz Obwodnicy Śródmieścia. Ulice w tej strefie klas zbiorczych i lokalnych służyć będą pieszym, transportowi publicznemu, rowerom oraz dojazdowemu i wewnętrznemu ruchowi samochodowemu. Parametry techniczne ulic szerokość, liczba pasów ruchu, organizacja ruchu będą ograniczać prędkość jazdy (za wyjątkiem Wisłostrady i Wybrzeża Helskiego). Tworzone też będą strefy ruchu uspokojonego z zakazem ruchu indywidualnego i pojazdów ciężarowych.
Strefa II - miejska - obejmie pozostałe obszary o intensywnej zabudowie. Przy zachowanym priorytecie transportu publicznego przewidziana będzie większa swoboda dla użytkowników samochodów, głównie dzięki trzem obwodnicom wewnątrzmiejskim.
Strefa III - przedmieść - obejmować będzie pozostałe obszary o małej intensywności zagospodarowania. Układ drogowy i ilość parkingów będzie dostosowana do ilości samochodów. W tej strefie będzie tworzony system Parkuj i Jedź.
W kierunkach rozwoju systemu komunikacji publicznej priorytetem staje się zintegrowanie szynowych systemów transportu zbiorowego. Współpracujące systemy: kolejowy, tramwajowy, metro - zapewnią możliwość komunikacji wewnątrzmiejskiej i dojazdy ze strefy podmiejskiej. Uzupełnieniem systemów szynowych jest sieć komunikacji autobusowej, której podstawowym zadaniem jest obsługa obszarów oddalonych od szlaków szynowych. Autobusy dowozić będą pasażerów do najbliższych multimodalnych węzłów przesiadkowych zlokalizowanych na trasach linii kolejowych, metra lub pętlach tramwajowych i dużych przystankach tramwajowych.
Rozwój systemu komunikacji publicznej powinien być zapewniony poprzez:
podniesienie standardu systemu kolejowego związanego z obszarem miasta i aglomeracji gwarantującego szybką, komfortową, bezpieczną i niezawodną obsługę pasażerską,
podniesienie standardu Tramwajów Warszawskich poprzez uproszczenie układu linii, wprowadzenie taboru niskopodłogowego, modernizację infrastruktury torów, zasilania, przystanków i prawidłową organizację węzłów przesiadkowych, zainstalowanie systemów informacji dla pasażerów,
zapewnienie priorytetu w ruchu ulicznym dla tramwajów i autobusów poprzez odpowiednią organizację ruchu, wydzielanie buspasów oraz wspólnych tras i przystanków tramwajowo-autobusowych. Wprowadzany też będzie zintegrowany system sterowania ruchem dający uprzywilejowanie w ruchu pojazdom komunikacji publicznej,
rozwój sieci metra.
W zakresie integracji systemów transportu przewiduje się:
budowę systemu parkingów "Parkuj i Jedź" (P+R),
budowę, modernizację i przebudowę węzłów przesiadkowych pomiędzy różnymi rodzajami systemów transportu,
wprowadzenie wspólnego biletu na różne systemy transportu publicznego zarówno w Warszawie, jak i w całej aglomeracji.
Opracowano na podstawie: Strategii Rospowoju miasta stołecznego Warszawy do 2020 roku
STUDIUM uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy
Warszawskich badań ruchu 2005
STRATEGIA ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU SYSTEMU TRANSPORTOWEGO WARSZAWY
do 2015 roku i na lata kolejne
Jednym z najpilniejszych zadań m.st. Warszawy w realizacji polityki zrównoważonego
rozwoju jest przyjęcie i realizacja strategii rozwoju systemu transportowego. Stworzy to silne,
strukturalne podstawy wzrostu gospodarczego naszego Miasta i poziomu życia jego obywateli
w warunkach poszanowania środowiska naturalnego. Ważne jest, aby system transportowy
rozwijany zgodnie z zapisanymi w strategii rozwoju celami i środkami realizacji przestał być
barierą hamującą rozwoj miasta, stajac się kluczowym mechanizmem wpływającym na
rozwój wszystkich dziedzin życia i spełniającym oczekiwania i aspiracje mieszkańców
Warszawy.
"Strategia Zrównoważonego Rozwoju Systemu Transportowego Warszawy do 2015 roku i na
lata kolejne" zasadniczo obejmuje swym zasięgiem obszar znajdujący się w granicach
administracyjnych Warszawy. Jednak z uwagi na cechy systemu transportowego i związki
naszego Miasta z otaczającymi ją miejscowościami, swym zasięgiem obejmuje także znaczną
część obszarów aglomeracji warszawskiej. Zasięg ten określono w Polityce Transportowej,
będącej częścią niniejszego dokumentu.
W dokumencie m.in.:
DIAGNOZA STANU ISTNIEJĄCEGO
Ludność i powierzchnia oraz zagospodarowanie przestrzenne miasta
Uwarunkowania związane z ochroną środowiska
Charakterystyka stanu istniejącego systemu transportowego
POLITYKA TRANSPORTOWA WARSZAWY
Warianty polityki transportowej dla m.st. Warszawy
Środki i zasady realizacji polityki transportowej
PLAN ROZWOJU TRANSPORTU WARSZAWY
Zrównoważony Plan Rozwoju Transportu Publicznego Warszawy
System transportu drogowego
Bezpieczeństwo ruchu drogowego
Transport rowerowy
ZASADY PROMOCJI STRATEGII ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU SYSTEMU TRANSPORTOWEGO
WSKAŹNIKI REALIZACJI STRATEGII
Niniejszy dokument uwzględnia cele i środki realizacji zapisane w dokumencie "Polityka
Transportowa m.st. Warszawy", który został przyjęty przez Radę Warszawy w listopadzie
1995, jak też późniejsze opracowania i dokumenty opracowane w Warszawie takie jak
"Strategia Rozwoju Miasta Stołecznego Warszawy do roku 2020" oraz uchwalone w 2006r
"Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy".
Strategia nawiązuje także do podstawowych dokumentów Unii Europejskiej dotyczących
transportu. Uwzględnia
konieczność zarówno modernizacji i rozwoju transportu publicznego, jak też
racjonalizowania korzystania z indywidualnego transportu samochodowego z poszanowaniem
środowiska naturalnego.
Zasadnicze zadania, przed jakimi stoi Warszawa to:
unowocześnienie systemu transportowego (drogowego, transportu zbiorowego,
rowerowego i pieszego) poprzez jego modernizację i rozwój celem zapewnienia jego
wysokiej efektywności, jakości i zwiększenia dostępności do źrodeł i celów podróży
doprowadzenie do zmiany sposobu korzystania z systemu transportowego przez jego
mieszkańców (użytkowników) w taki sposób by rosła atrakcyjność poruszania się
pieszo i korzystania z innych niż samochód środkow transportu (rower, autobus,
tramwaj, metro, kolej).
Zadania Strategii dotyczące rozwoju systemu transportu publicznego
Działanie na rzecz powołania instytucji zarządzającej i koordynującej transport
publiczny w obszarze aglomeracji warszawskiej.
Modernizacja i rozwój systemu komunikacji tramwajowej.
Kontynuacja rozwoju systemu metra.
Usprawnienie komunikacji kolejowej.
Integracja systemów transportu.
Usprawnienie miejskiej i podmiejskiej komunikacji autobusowej.
Wymiana taboru.
Racjonalizacja przebiegu linii komunikacji publicznej (marszrutyzacja)
Zadania Strategii dotyczące rozwoju systemu drogowego Warszawy
Zapewnienie wysokiego standardu technicznego ulic i obiektów.
Stworzenie kompletnego układu tras obwodowych.
Zwiększenie stopnia zhierarchizowania sieci drogowej.
Lepsze wykorzystanie systemu transportowego poprzez wdrażanie systemów
zarządzania ruchem.
Ułatwienie przekraczania Wisły - budowa nowych tras mostowych.
Poprawienie dostępności Warszawy w powiązaniach zewnętrznych.
Wprowadzenie ograniczeń w ruchu indywidualnym w strefie śródmiejskiej
Warszawy i innych wybranych obszarach miasta.
Zwiększenie kontroli dostępu do ciągów ulicznych wyższych klas.
Uporządkowanie systemu parkowania.
Wdrażanie systemów opłat (wprowadzanie mechanizmów fiskalnych) za
korzystanie z infrastruktury drogowej.
Podejmowanie działań łagodzących skutki funkcjonowania systemu
drogowego na otoczenie.
Bezpieczeństwo ruchu drogowego
Powołanie jednostki odpowiedzialnej za stan bezpieczeństwa ruchu
drogowego.
Utworzenie Warszawskiej Bazy Danych o BRD oraz systemu monitorowania i
oceny efektów realizowanych przedsiewzięć.
Wydzielenie funduszu na działania ograniczające zagrożenia występujące w
ruchu drogowym.
Opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania prędkością w mieście.
Działania na rzecz stosowania urządzeń ochronnych w samochodach (pasów
bezpieczeństwa, fotelików dla dzieci).
Wprowadzenie audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego i audytu rozwiązań
transportowych pod kątem potrzeb osób niepełnosprawnych przy ocenie
projektów modernizowanych i nowobudowanych ulic.
Stworzenie ośrodka pomocy ofiarom wypadków i ich rodzinom.
Zadania w strategii rozwoju systemu rowerowego
Wzmocnienie instytucjonalne rozwoju systemu rowerowego.
Rozwój infrastruktury systemu rowerowego, w tym systemu roweru
publicznego.
Integracja systemu rowerowego, w tym Warszawskiego Roweru Miejskiego z
innymi podsystemami transportowymi miasta.
Zapewnienie bezpiecznego korzystania z roweru.
Studium komunikacyjne Śródmieścia
Warszawy w związku z planowanymi zmianami zagospodarowania przestrzennego
Raport przedstawia wyniki I etapu opracowania pt.: "Studium komunikacyjne Śródmieścia
Warszawy w związku z planowanymi zmianami zagospodarowania przestrzennego".
Opracowanie zostało wykonane przez TransEko Sp.j. 00-660 Warszawa, ul. Lwowska 9/1A
na zamówienie Biura Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. Warszawy.
W Studium przeprowadzono badania generacji i absorpcji ruchu na przykładzie wybranych
budynków wysokich w Śródmieściu Warszawy. Spośród danych przekazanych przez
Zamawiającego dotyczących 26 budynków wysokich do badań wyselekcjonowano 18
obiektów (13 biurowych, 2 hotele, 2 apartamentowce i 1 o funkcjach mieszanych), dla
których przeprowadzono badania ruchu. Badań nie wykonano w obiektach w przypadku
których określenie generacji i absorpcji ruchu było niejednoznaczne.
W pomiarach
odnotowywano:
- ruch na wjazdach i wyjazdach z parkingu podziemnego,
- ruch na wjazdach i wyjazdach na parking naziemny,
- parkowanie na ulicach przyległych do obiektu,
- podwożenie przez pojazdy prywatne i taksówki,
- pojazdy obsługi obiektu w podziale na samochody osobowe, dostawcze i ciężarowe.
- napełnienie w samochodach wjeżdżających na parkingi obiektów.
Pomiary przeprowadzono w dniach 1-30 września 2008 roku w godzinach 7:00-9:00 i 16:00-
17:00. Pomiary wykonywane były w dni robocze od wtorku do czwartku.
Raport przedstawia wyniki opracowania pt.: "Studium koncepcyjne układu komunikacyjnego rejonu Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie z wnioskami do planu miejscowego". Celem opracowania
było wskazanie kierunków rozwoju systemu transportowego i wytycznych do planu miejscowego otoczenia Pałacu Kultury i Nauki (w odniesieniu do ruchu drogowego, transportu zbiorowego,
ruchu pieszego i rowerowego) biorąc pod uwagę planowane zmiany w zagospodarowaniu przestrzennym w tym rejonie oraz strategię miasta dotyczącą systemu transportowego (projekt Strategii
Rozwoju Systemu Transportowego Warszawy na lata 2007-2015) i polityki przestrzennej (Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego m.st. Warszawy).
Studium zostało wykonane w okresie sierpień - październik 2008 przez biuro projektowo-konsultingowe TransEko na zamówienie Biura Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. Warszawy.
W Studium przeprowadzono szczegółową analizę obszaru ograniczonego ulicami: Al. Jerozolimskie, ul.
Marszałkowska, ul. Świętokrzyska i ul. Emilii Plater pod kątem zasad obsługi
komunikacyjnej centrum miasta oraz innych czynników mających wpływ na funkcjonowanie systemu transportowego w
tym obszarze. Zidentyfikowano główne obiekty generujące ruch (tj. dworce kolejowe, stacje metra, przystanki
autobusowe i tramwajowe, obiekty użyteczności publicznej oraz budynki biurowe i mieszkaniowe). Zbadano
funkcjonowanie układu drogowego, transportu zbiorowego oraz warunki ruchu pieszego i ruchu rowerowego.
Na podstawie wykonanych inwentaryzacji oraz analiz przeprowadzono ocenę funkcjonowania systemu transportowego.
Scharakteryzowano podstawowe uwarunkowania i zasady powiązań układu komunikacyjnego z istniejącym i planowanym
zagospodarowaniem przestrzennym. Stworzyło to podstawę identyfikacji podstawowych problemów i podstawę do
sformułowania wniosków.
W części analitycznej opracowania zbadano 3 koncepcje rozwiązania komunikacyjnego:
- zapisaną w obowiązującym planie miejscowym,
- proponowaną przez Miejską Pracownię Planowania Przestrzennego i Strategii Rozwoju (MPPPiSR),
- autorów Studium.
Koncepcje przedstawiono w formie opisowej i w postaci planów sytuacyjnych i przekrojów poprzecznych w punktach
charakterystycznych.
W szczególności zakres Studium obejmował:
- Charakterystykę i ocenę obecnego układu komunikacyjnego oraz identyfikację problemów.
- Sformułowanie wniosków z opracowań projektowych dotyczących układu komunikacyjnego w rejonie PKiN.
- Charakterystykę możliwych wariantów rozwiązania komunikacyjnego.
- Ocenę funkcjonalno-ruchową wariantów rozwiązania komunikacyjnego ze wskazaniem silnych i słabych stron oraz uwarunkowań realizacyjnych.
- Opracowanie wynikowej koncepcji rozwiązania komunikacyjnego zapewniającego możliwość obsługi planowanego zagospodarowania przestrzennego i zwiększenie integracji przestrzennej
obszaru, w tym także węzła komunikacyjnego związanego z dworcami kolejowymi, metrem oraz ułatwienie ruchu pieszego i rowerowego.
- Sformułowanie wniosków do planu miejscowego.
Mikrosymulacje ruchu wokół Pałacu Kultury i Nauki
Wariant 0
Wariant 1
Wariant 2a
Wariant 2b
Społeczny projekt zagospodarowania okolic PKiN oraz obsługi komunikacyjnej
autorstwa Forum Rozwoju Warszawy (FRW) przy wsparciu Stowarzyszenia Integracji Stołecznje Komunikacji (SISKOM)
Proponujemy wieloaspektowy projekt na który składają się:
Przywrócenie przestrzeni pieszym
Kompleksowa analiza komunikacyjna
Analiza zagospodarowania zieleni
Podział funkcjonalny zabudowy
Proponujemy stworzenie na terenie Pl. Defilad struktury urbanistycznej jak najbardziej korespondującej z otaczającym go miastem, dostosowanie się skalą i intensywnością zabudowy, wielkością kwartałów, powiązanie z istniejącymi ciągami komunikacyjnymi i odtworzenie przedwojennych.
Pałac Kultury i Nauki powinien wtopić się w tkankę miejską w oparciu o założenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. PKiN jest i będzie symbolem Warszawy, co nie musi oznaczać, dominacji nad miastem. Dążenie do budowy wieżowców w jego sąsiedztwie zminimalizuje tę dominację. Nowo powstające uliczki powinny być stworzone z myślą o pieszych oraz cyklistach. Aby te okolice nie stały się wyspą należy przywrócić przejścia dla pieszych oraz ograniczyć ruch samochodowy w centrum.
Zabudowany Plac Defilad powinien stać się miejscem, z którego Warszawiacy będą dumni, i w którym będą chcieli przebywać. Dlatego główny nacisk położyliśmy na planowanie przestrzeni dla pieszych i cyklistów. Wszelkie uliczki, które mają dopuszczony ruch kołowy są możliwie wąskie tak, aby służyły tylko jako dowóz towarów lub ludzi, a nie parking.
Wszystkie uliczki winny mieć szpalery drzew oraz ławeczki, aby stały się miejscem przyjaznego spędzania czasu, a w parterach powinny być zapełnione sklepikami oraz kawiarniami czy restauracjami.
Układ komunikacyjny i urbanistyczny w centrum Warszawy
Analiza układu komunikacyjnego i możliwości jego przekształceń dla obszaru położonego pomiędzy ulicami: Marszałkowską, Królewską, Traktem Królewskim oraz Hożą
Celem opracowania jest analiza i ocena warunków ruchu drogowego (kołowego, pieszego, rowerowego oraz komunikacji publicznej) w obszarze polozonym między ulicami: Marszałkowską, Królewską, Traktem Królewskim oraz Hożą.
Opracowanie składa się z 4 części: Cześć A obejmuje analizy dotyczczas wykonanych opracowań planistycznych i komunikacyjnych dotyczących obszaru opracowania. Cześć B obejmuje identyfikację, inwentaryzację i ocenę uwarunkowań funkcjonalno-ruchowych obszaru w zakresie ruchu drogowego, komunikacji publicznej, ruchu pieszego i rowerowego. Cześć C obejmuje uwarunkowania historyczne, turystyczne i społeczne. Cześć D obejmuje wnioski do przyszłych przekształceń obszaru w zakresie likwidacji tranzytu, zwiększenia dostępności i przyjazności obszaru dla ruchu pieszego i rowerowego i usprawnienie komunikacji publicznej.
Studia i analizy urbanistyczne do przekształceń przestrzeni publicznej ciągu ulic Bracka-Szpitalna w obszarze pomiędzy ulicami: Marszałkowską, Królewską, Traktem Królewskim i Hożą
Dokument składa się z pięciu części: Cześć A zawiera analizy dotychczas wykonanych opracowań planistycznych i obowiązujących ustaleń dla analizowanego obszaru. Cześć B charakteryzuje przestrzenie publiczne w zakresie powiązań zewnętrznych, sąsiadującyh z obszarem i znajdujących się w granicach analizowanego obszaru. Cześć C dokonuje analizy historycznej przestrzeni publicznej w analizowanym obszarze. Cześć D zawiera analizę wyposażenia i funkcji przestrzeni publicznej w obszarze. Cześć E zawiera wnioski z przeprowadzanych analiz do opracowania wytycznych dla przekształceń obszaru, w tym kierunki przekształceń charakteru przestrzeni publicznej, modelr przekształceń o rozwoju siatki przestrzeni publicznych, propozycje podziału na zadania inwestycyjne, wytyczne dla zadań inwestycyjnych, modele kształtowania i propozycje zmian w komunikacji.
Studium komunikacyjne dla rejonu Dworca Gdańskiego
Rejon Dw. Gdańskiego stanowi węzeł przesiadkowy o znaczeniu regionalnym i
miejskim, na który składają się dworzec PKP Warszawa Gdańska i stacja metra (A17)
Dworzec Gdański. Dodatkowo w ciągu ul. Słomińskiego zlokalizowane są przystanki
komunikacji tramwajowej i autobusowej. W związku z planami budowy przejścia podziemnego pomiędzy stacją metra Dworzec
Gdański a stacją PKP Warszawa Gdańska oraz Żoliborzem zakłada się rozbudowę stacji PKP
Warszawa Gdańska na odcinku od km 8,200 do km 11,200 linii nr 020 Warszawa Główna
Towarowa - Warszawa Praga. Modernizacja stacji Warszawa Gdańska umożliwi przeprowadzenie remontu wiaduktu
w ciągu ulicy Gen. W. Andersa, w przypadku którego zakłada się zmianę lokalizacji podpór
(w obecnym projekcie modernizacji wiaduktu, podpory kolidują z istniejącym układem
torowo - peronowym). W projekcie przejścia podziemnego łączącego rejon Dw. Gdańskiego
z Żoliborzem przewiduje się także budowę wyjść na perony oraz budowę dźwigów
osobowych dla niepełnosprawnych. Na podstawie analiz ruchu przeprowadzonych dla założeń komunikacyjnych wynikających z
projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także na podstawie analizy
rozwiązania przedstawionego w opracowanej "Koncepcji lokalizacji ulicy Błońskiej Bis..."
wykonanej na zlecenie PKP S.A. Transeko zaproponowało autorskie rozwiązanie docelowego układu
komunikacyjnego rejonu Dworca Gdańskiego.
W proponowanym rozwiązaniu przyjęto dla układu drogowego:
skrzyżowanie ul. Pokornej z ul. Błońską-Bis w formie ronda z możliwością obsługi
rejonu Dworca Gdańskiego od strony ronda (zakładana możliwość włączenia ulicy
dojazdowej);
brak odcinka ulicy Błońskiej-Bis od skrzyżowania z ul. Pokorną (rondo) do ul.
Słomińskiego i brak skrzyżowania z ul. Słomińskiego vis a vis Dworca Gdańskiego;
budowę tunelu w ciągu ul. Słomińskiego, zgodnie z projektem miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego, ale zakończonego bezpośrednio za skrzyżowaniem z
ul. Kłopot(na wschód od skrzyżowania);
połączenie ulicy Pokornej z ul. Błońską Bis tunelem pod ulicą Słomińskiego;
połączenie ulicy Słomińskiego z ulicą 5 KD-Z na zasadzie prawych skrętów;
wjazd i zjazd z północnej jezdni ul Słomińskiego do Dworca Gdańskiego;
połączenie ulicy Międzyparkowej oraz ulicy Szymanowskiej z ulicą Słomińskiego
poprzez jezdnię zbierająco-rozprowadzającą
brak możliwości wykonywania przejazdów poprzecznych przez ulicę Słomińskiego
(likwidacja zawrotek);
rozbudowę ulicy Gen. W. Andersa na północ od skrzyżowania z ulicą Stawki do dwóch
jezdni;
utrzymanie ulicy Gen. W. Andersa na południe od skrzyżowania z ulica Stawki jako ulicy
jednojezdniowej
połączenie ulicy 5 KD-Z z ulicą Gen. W. Andersa na zasadzie prawych skrętów;
połączenie ulicy Gen. W. Andersa z ulicą Międzyparkową na zasadzie prawych skrętów;
brak możliwości skrętu w lewo ul. Międzyparkową z południowego wlotu ul.
Bonifraterskiej na skrzyżowaniu z ww. ulicą;
połączenie ulicy Pokornej z ulicą wewnętrzną obsługującą obiekty leżące wzdłuż ulicy
Słomińskiego na zasadzie prawych skrętów;
skrzyżowanie ulicy Pokornej z ulicą Inflancką w formie dwupasowego ronda;
ulicę Pokorną na odcinku od ul. Inflanckiej do ul. Stawki jako ulicę dwujezdniową (dwa
pasy ruchu w każdym kierunku);
skrzyżowanie ulicy Pokornej z ulicą Stawki w formie dwupasowego ronda;
połączenie ulicy Lewartowskiego z ulicą Stawki na zasadzie prawych skrętów;
brak możliwości wykonywania skrętów w lewo z wlotów ulicy Gen. W. Andersa na
skrzyżowaniu z ul. Stawki z jednoczesnym zapewnieniem obsługi tych relacji poprzez
skrzyżowanie ul. Bonifraterskiej z ul. Muranowską oraz przez zawrotkę w ciągu ul.
Stawki na wysokości ulicy Lewartowskiego;
wyznaczenie dwóch pasów do skrętu w lewo na zachodnim wlocie ulicy Stawki na
skrzyżowaniu z ul. Gen. W. Andersa (jednego obsługującego ruch w lewo i na
wprost);
wyznaczenie dwóch pasów do jazdy na wprost na południowym wlocie ul. Gen. W.
Andersa na skrzyżowaniu z ul. Stawki;
likwidację przejazdu tramwajowego przez południową jezdnię ul. Słomińskiego (w
rejonie ul. Międzyparkowej); założono likwidację linii tramwajowych wzdłuż ciągu
Słomińskiego - Międzyparkowa - Andersa/Mickiewicza przy założeniu możliwości
przesiadania się pasażerów tramwajów na metro na Dw. Gdańskim (z pozostawieniem
torowiska na potrzeby przejazdów technicznych i w stanach awaryjnych);
utrzymanie skrzyżowania ul. Muranowskiej z ul. Bonifraterskiej w stanie obecnym;
W ramach koncepcji autorskiej rozwiązania komunikacyjnego zaproponowano
przebiegi dróg rowerowych:
wyznaczenie dwukierunkowej drogi rowerowej wzdłuż północnej jezdni ul.
Słomińskiego (od Ronda Zgrupowania AK "Radosław" do Mostu Gdańskiego);
przedłużenie istniejącej drogi rowerowej wzdłuż południowej jezdni ul.
Słomińskiego w stronę Mostu Gdańskiego;
wyznaczenie dwukierunkowej drogi rowerowej wzdłuż zachodniej jezdni ul. Gen.
W. Andersa (od wiaduktu w ciągu ul. Mickiewicza) do skrzyżowania z ul. Stawki z
przejściem na stronę wschodnią na południe od skrzyżowania z ul. Stawki
(wykorzystanie pasa zieleni a wschód od torowiska tramwajowego);
wyznaczenie dwukierunkowej drogi rowerowej po stronie północnej ulicy Stawki;
wyznaczenie dwukierunkowych dróg rowerowych po obu stronach ulicy Pokornej;
wyznaczenie dwukierunkowej drogi rowerowej wzdłuż ulicy 5 KD-Z;
przedłużenie drogi rowerowej (pasów dla rowerów w ul. Bonifraterskiej) wzdłuż
ulicy Bonifraterskiej w stronę centrum (do drogi rowerowej w ul. Anielewicza).
W dokumencie m.in.:
STAN ISTNIEJĄCY
KONCEPCJE ROZWIĄZANIA KOMUNIKACYJNEGO
UWARUNKOWANIA WYNIKAJĄCE Z DOKUMENTÓW PLANISTYCZNYCH
KOMUNIKACJA KOLEJOWA
MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO
KONCEPCJA LOKALIZACJI ULICY BŁOŃSKIEJ BIS - BUDPLAN
STUDIUM TECHNICZNO - EKONOMICZNE ZACHODNIEGO ODCINKA OBWODNICY ŚRÓDMIEJSKIEJ
ROZWIĄZANIA DOTYCZĄCE TRANSPORTU ZBIOROWEGO
ROZWIĄZANIA KOMUNIKACJI PIESZEJ I ROWEROWEJ
POWIĄZANIA KOMUNIKACYJNE
PROPOZYCJE ROZWIĄZAŃ KOMUNIKACYJNYCH
WYNIKOWA KONCEPCJA UKŁADU KOMUNIKACYJNEGO WYTYCZNE
KOMUNIKACYJNE
Studium dotyczy rejonu Dw. Gdańskiego w Warszawie. Opracowanie, zgodnie z
umową nr AM/B/II/2/2195/08, zostało wykonane przez Transeko sp.j., ul. Lwowska 9/1A,
00-660 Warszawa dla Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta st.
Warszawa.
W opracowaniu szczegółowej analizie poddano układ drogowy ograniczony ulicami:
Międzyparkową - Bonifraterską - Stawki - Pokorną - Kłopot - Błońską Bis.
W wyniku analiz opracowano koncepcję rozwiązania układu drogowego, dla którego
opracowano prognozy ruchu z wykorzystaniem modelu ruchu dla Warszawy (VISUM).
Ponadto wykonano komputerową mikrosymulację ruchu w analizowanym obszarze dla
dwóch wariantów rozwiązania układu drogowego i zagospodarowania przestrzennego.
Stworzyło to podstawy do sformułowania rekomendacji dotyczących koncepcji układu
komunikacyjnego oraz opracowania wytycznych do organizacji ruchu.
Studium obsługi komunikacyjnej Dzielnicy Żoliborz
W dokumencie m.in.:
INWENTARYZACJA ULIC KRASIŃSKIEGO I CIĄGU MACZKA POWĄZKOWSKA
INWENTARYZACJA INFRASTRUKTURY PODZIEMNEJ
ANALIZA UWARUNKOWAŃ PLANISTYCZNYCH
CHARAKTERYSTYKA WARIANTÓW
OPIS STANDARDU TECHNICZNEGO TRASY DROGOWEJ
OPIS STANDARDU TECHNICZNEGO TRASY TRAMWAJOWEJ
PROGNOZY RUCHU I PRZEWOZÓW
OSZACOWANIE KOSZTÓW
Raport przedstawia wyniki opracowania pt. "Studium obsługi komunikacyjnej dzielnicy Żoliborz, ze szczególnym uwzględnieniem ciągu ul. Krasińskiego, na zachód od pl. Wilsona". Opracowanie zostało wykonane przez biuro projektowo-konsultingowe TransEko sp.j na zamówienie Biura Drogownictwa i Komunikacji m.st. Warszawy.
Analizę możliwości kontynuacji drogowej Trasy Krasińskiego (w kierunku zachodnim) o przekroju dwujezdniowym, w następujących wariantach:
Wariant 1 - Trasa Krasińskiego kontynuowana będzie jako ulica dwujezdniowa na odcinku między pl. Wilsona a ul. Broniewskiego; Mapa wariantu 1 1,15 MB
Wariant 2 - Trasa Krasińskiego kontynuowana będzie jako ulica dwujezdniowa na odcinku między pl. Wilsona - ul. Broniewskiego - ul. Powązkowską; Mapa wariantu 2 1,23 MB
Wariant 3 - Trasa Krasińskiego kontynuowana będzie jako ulica dwujezdniowa na odcinku między pl. Wilsona - ul. Broniewskiego - ul. Powązkowską - Al. Prymasa Tysiąclecia. Mapa wariantu 3 1,25 MB
Analizę możliwości rozwoju komunikacji tramwajowej w następujących wariantach:
Wariant A - realizacja trasy tramwajowej w ul. Krasińskiego, na odcinku: pl. Wilsona - ul. Broniewskiego; Mapa wariantu A 1,20 MB
Wariant B - realizacja trasy tramwajowej w ciągu ulic Gen. Maczka - Powązkowska, na odcinku ul. Powstańców Śląskich - al. Jana Pawła II lub do ul. Okopowej z uzupełnieniem o brakującą relację skrętną ul. Okopowa - al. Jana Pawła II na rondzie Zgrupowania AK "Radosław";
Podwarianty B1 i B2 różnią się m.in. sposobem powiązania trasy tramwajowej z ulicą Jana Pawła II w rejonie ronda im "Zgrupowania AK Radosław" (d. Babka). Mapa wariantu B1 1,17 MBMapa wariantu B2 0,88 MB
Wariant C - realizacja trasy tramwajowej w ciągu ulic Gen. Maczka - Powązkowska, na odcinku ul. Powstańców Śląskich - al. Jana Pawła II lub do ul. Okopowej z uzupełnieniem o brakującą relację skrętną ul. Okopowa - al. Jana Pawła II na rondzie Zgrupowania AK "Radosław" oraz realizacja trasy tramwajowej w ul. Krasińskiego na odcinku pl. Wilsona - ul. Powązkowska. Mapa wariantu 1 1,33 MB
W trakcie ww. analiz:
dokonano inwentaryzacji stanu istniejącego analizowanych ciągów ulic (geometria, zagospodarowanie, ciągi piesze, rowerowe, przystanki transportu zbiorowego, pasy zieleni, roślinność),
dokonano inwentaryzacji istniejącej infrastruktury podziemnej, w analizowanych ciągach, istotnej z punktu widzenia rozbudowy sieci drogowej oraz wprowadzenia trasy tramwajowej,
przeanalizowano i uwzględniono uwarunkowania wynikające z uchwalonych i projektowanych dokumentów dotyczących zagospodarowania analizowanego obszaru,
zidentyfikowano podstawowe problemy realizacyjne,
wykonano prognozy natężeń ruchu drogowego i prognozy przewozów w transporcie zbiorowym dla poszczególnych wariantów,
wskazano zasady powiązań analizowanych wariantów z przygotowywanym przedłużeniem Trasy Krasińskiego na odcinku na wschód od pl. Wilsona,
wskazano efekty funkcjonalno-ruchowe każdego z analizowanych wariantów,
określono szacunkowe koszty realizacji,
przedstawiono rekomendacje w zakresie rozbudowy Trasy Krasińskiego i komunikacji tramwajowej.
W wyniku przeprowadzonych analiz możliwych rozwiązań technicznych przedłużenia drogowej Trasy Krasińskiego od pl. Wilsona do Al. Prymasa Tysiąclecia oraz rozbudowy sieci tramwajowej o dwie trasy: w ul. Krasińskiego i w ul. Powązkowskiej oraz z uwzględnieniem uwarunkowań funkcjonalno-ruchowych (prognozy ruchu i przewozów do roku 2030) zaproponowano 2 warianty rozwiązań do dalszych studiów szczegółowych:
Wariant I
Przedłużenie drogowej Trasy Krasińskiego od pl. Wilsona do al. Prymasa Tysiąclecia bez trasy tramwajowej i przy następujących założeniach:
od pl. Wilsona do ul. Broniewskiego trasa dwujezdniowa, ale o niskich parametrach technicznych i z korektami wynikającymi z uwarunkowań związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego, uporządkowaniem parkowania, wprowadzeniem rozwiązań dla ruchu rowerowego itp.;
od ul. Broniewskiego do al. Prymasa Tysiąclecia trasa dwujezdniowa o wyższych parametrach technicznych z ograniczeniem dostępności.
Wariant II
Rozwiązanie trasy drogowej jak w wariancie I (z niezbędnymi korektami wynikającymi z usytuowania infrastruktury tramwajowej) + odcinek nowej trasy tramwajowej od pl. Wilsona do ul. Broniewskiego.
Przyjęto, że dwutorowa tras tramwajowa zostanie usytuowana w pasie dzielącym ul. Krasińskiego na odcinku od pl. Wilsona do ul. Broniewskiego i będzie funkcjonować jako pas tramwajowo-autobusowy pomiędzy ul. Popiełuszki a ul. Broniewskiego. Jednocześnie nie rekomenduje się budowy trasy tramwajowej w ulicach Maczka- Powązkowskiej na ok. 4-kilometrowym odcinku od ul. Powstańców Śl. do al. Jana Pawła II.
Parametry techniczne projektowanej trasy drogowej:
klasa drogi: G (droga główna),
prędkość projektowa: 60 km/h,
nośność nawierzchni: 115 kN/oś,
przekrój poprzeczny: 2 2 (2 jezdnie po 2 pasy ruchu),
szerokość pasów ruchu: 3,5m na odcinkach nowobudowanych i 3,0-3,5 na odcinkach modernizowanych,
łączna długość projektowanej trasy ok. 2,5km, w tym długość odcinka modernizowanego ok. 0,6 km i długość odcinka nowobudowanego: ok. 1,25km (jedna jezdnia) oraz ok. 0,65 km (dwie jezdnie).
Parametry techniczne projektowanej trasy tramwajowej:
prędkość projektowa: 60 km/h,
szerokość torowiska: min. 7,10m,
słupy trakcyjne - poza międzytorzem,
szerokość platform przystankowych - 3,50m,
długość platform przystankowych - 66,0m,
wysokość platform przystankowych ponad główkę szyny - 0,22m,
łączna długość projektowanej trasy 1150m,
Na podstawie wstępnego oszacowania ustalono koszt inwestycji drogowej na poziomie 34,7mln + VAT, a koszt budowy odcinka trasy tramwajowej Pl. Wilsona - Broniewskiego na poziomie 28,6 mln + VAT w cenach z roku 2008.
DOSTĘPNE MATERIAŁY
Uchwała Nr LXII/1789/2005 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 24 listopada 2005 roku
Strategia rozwoju zawiera podstawowe kierunki działań, jakie powinny podjąć władze Warszawy w dziedzinie polityki miasta, gospodarki przestrzennej, bezpieczeństwa publicznego, transportu i drogownictwa, infrastruktury technicznej i ochrony środowiska
Uchwała Nr LXXXII/2746/2006 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 10 października 2006 roku
Studium jest dokumentem planistycznym określającym politykę zagospodarowania przestrzennego gminy, sporządzanym dla jej całego obszaru.
Studium zawiera wytyczne do planowania miejscowego. Nie jest ono jednak przepisem prawa miejscowego i nie stanowi podstawy prawnej do wydawania decyzji administracyjnych związanych z realizacją inwestycji w mieście, takich jak pozwolenia na budowę i decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu:
Pozwolenia na budowę wydawane są w oparciu o uchwalone plany miejscowe.
Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawane są na podstawie przepisów określonych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 61).
W opracowaniu przedstawiono najważniejsze wyniki Warszawskiego Badania Ruchu 2005, wraz z opracowaniem modelu ruchu"(WBR 2005), przeprowadzonego w roku 2005.
Głównymi celami opracowania Warszawskie Badanie Ruchu 2005, wraz z opracowaniem modelu ruchu są:
uzyskanie podstawowych informacji o zachowaniach komunikacyjnych mieszkafców Warszawy i okolic, wchodzacych w skład aglomeracji (obszaru metropolitalnego)
zebranie danych o potokach ruchu w komunikacji indywidualnej i zbiorowej w Warszawie
poznanie ocen i preferencji mieszkańców Warszawy i aglomeracji dotyczących systemu transportowego
zbudowanie komputerowego modelu ruchu dla komunikacji indywidualnej i zbiorowej dla stanu istniejącego w obszarze Warszawy.
Na potrzeby WBR 2005 aglomerację warszawską zdefiniowano jako obszar dawnego województwa warszawskiego (sprzed 1 stycznia 1999 r.) oraz powiatu mińskiego. Określony w ten sposób obszar badania podzielono na Warszawę
i Strefę (obszar obejmujący gminy dawnego województwa warszawskiego i powiatu mińskiego).
W opracowaniu przedstawiono skorygowane wyniki Warszawskiego Badania Ruchu 2005, przeprowadzonego w roku 2005.
Analiza wyników badania ankietowego gospodarstw domowych, a w szczególności ruchliwości mieszkańców wskazywała, że część uzyskanych tą drogą wyników, może różnić się od rzeczywistych wielkości. Potwierdził to I etap modelowania ruchu, w którym model został zbudowany dokładnie na danych z badania ankietowego, a natężenia ruchu i potoki modelowe zostały następnie porównane z wynikami pomiarów na ekranach i kordonach. Stwierdzono, że obliczone w modelu wielkości ruchu w komunikacji indywidualnej i zbiorowej w większości są niższe niż wielkości pomierzone, z wyjątkiem komunikacji zbiorowej w szczycie porannym, w którym uzyskano zawyżone wyniki.
W celu uzyskania zgodności modelu z pomiarami, konieczne były korekty parametrów uzyskanych z badań ankietowych. Dotyczyły one podniesienia wskaźników ruchliwości (szczególnie w tzw. podróżach nieobligatoryjnych - nie związanych z pracą i nauką), zmniejszenia wskaźników udziału godzin szczytu (zwłaszcza porannego), zwiększenia udziału podróży samochodami osobowymi w podziale zadań przewozowych. Uzyskane w ten sposób wskaźniki podano w niniejszym dokumencie.
Niniejszy dokument to Tom I: Raport Główny stanowiący część Raportu Końcowego dla
studium zatytułowanego: "Wstępne Studium Wykonalności dla Zrównoważonego Rozwoju
Warszawskiego Węzła Transportowego w Połączeniu z Transeuropejskimi Korytarzami I, II i
VI", wykonywanego dla Ministerstwa Infrastruktury Rzeczypospolitej Polskiej przy wsparciu
ze strony Komisji Europejskiej.
Projekt ten zapewnia wsparcie techniczne i pomoc w zakresie rozwoju infrastruktury
transportowej w Warszawskim Regionie Metropolitalnym dla głównych zainteresowanych
stron. Kluczowym beneficjentem projektu jest Departament Rozwoju Transportu w
Ministerstwie Infrastruktury.
Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia określa podstawowe cele Studium:
przygotowanie przeglądu strategicznego wszystkich potrzeb w zakresie
infrastruktury transportowej w obrębie regionu warszawskiego w ciągu
następnych 20 lat, oraz
wykonanie bardziej szczegółowych studiów wykonalności dla kilku
indywidualnych projektów, które mogłyby zostać wdrożone w ciągu następnych
5-10 lat przy wsparciu finansowym UE.
Prezentacja przedstawia główne kierunki rozwoju infrastruktury transportowej na Mazowszu, takie jak:
budowa autostrady A2 w obszarze województwa,
wybór lokalizacji centralnego lotniska dla Polski
wybór wariantu kolei dużych prędkości Warszawa - Łódź -Poznań/Wrocław